دل ای دل

غم و درد و دل مُو بی حسابه خدا دونه دل از هِجرت کبابه بنازُم دستو بازوی تو صیاد بِکُش مرغ دلُم بِالله ثوابه سیاهی دو چشمونت مرا کشت درازی دو زلفونت مرا کشت به قتلم حاجت تیرو کمان نیست خم ابرو و مژگونت مرا کشت ای دل داد و بی داد اگر یار مرا دیدی به خلوت بگو ای بی وفا ای بی مروت گریبانُم ز دستت چاک چاکه نخواهم دوخت تا روز قیامت چرا آزرده حالی ای دل ای دل همه فکرو خیالی ای دل ای دل بسازُم خنجری دل را برآرُم ببینُم تا چه حالی ای دل ای دل چرا افسرده حالی ای دل ای دل همه فکرو خیالی ای دل ای دل بسازُم خنجری دل را برآرُم ببینُم تا چه حالی ای دل ای دل دلا از دست تنهایی بجانُم ز آه و ناله ی خود در فغانُم شبان تار از درد جدایی کند فریاد مغز استخوانُم ز بوی زلف تو مفتونُم ای گل ز رنگ روی تو دل خونُم ای گل من عاشق ز عشقت بی قرارُم تو چون لیلی و من مجنونُم ای گل دو زلفونت بُوَد تار ربابُم چه میخواهی ازین حال خرابُم تو که با مو سر یاری نداری چرا هر نیمه شو آیی بخوابُم