دیدار

عشق یک نقاشیِ دلتنگ روی پرده هاست عشق آرامِ دلِ ، بیتاب دل گم کرده هاست ماه گاهی تا لبِ ، ایوانِ من آمد ولی سرنوشت پنجره ، دیدار پشتِ نرده هاست ای گم ترین راهم ، غمگین ترین آهم ای زخمِ دلخواهم ، ای خوابِ کوتاهم تلخ است و میخواهم ، این ماهِ بی دل را این دردِ کامل را ، این عشقِ قاتل را تو چه رویاهایِ شیرینی ، که در سر داشتی از میانِ سینه ام ، قلبِ مرا برداشتی خوابِ پروازِ تو هر شب ، آسمانم را گرفت جایِ انگشتانِ خود در خوابِ من پَر داشتی باز برگرداندان زمان را ، باز دستم را بگیر پس چه شد افسانه ی عشقی که باور داشتی باز برگرداندان زمان را ، باز دستم را بگیر پس چه شد افسانه ی عشقی که باور داشتی ای گم ترین راهم ، غمگین ترین آهم ای زخمِ دلخواهم ، ای خوابِ کوتاهم تلخ است و میخواهم ، این ماهِ بی دل را این دردِ کامل را ، این عشقِ قاتل را