بماند

تمامِ گفتنی هایم بماند به یادت در دلِ من غم بماند من آن تنهایی و شب های یلدا بماند تو منِ تنها ، بماند گُمانم کارِ ما میلنگد اینجا که گاوِ نر نمیدوشند ، بماند و فریادِ نگاهم آنچنان بود که لب ها بسته میمانند ، بمانند الهی قِصه ی دعوت بماند من و بیراهه ظرفیت بماند من و یادِ تو ، من و یادِ تو … من آنم که پَر طاووس میخواست ولی خب جورِ هندوستان بماند و یک دیگی به آن دیگر سیاهی ولی غافل که هردوشان بمانند نمیشد گنج میسر رنج میخواست چطور بی رنج میسر بود ، بماند کمک کن خالقِ شعرم کمک کن نیفتد از قلم چیزی ، بماند گرفت از خود دلم تنگ است ، ندانم ولی تو خوب میدانی بماند مرا جرمی به سویت میکشاند چرا قاضی مرا محکوم ؟ بماند من و یادِ تو ، من و یادِ تو من و یادِ تو ، من و یادِ تو …