خدا پشتمه

من خود اونيم كه هرشب بغضمو قورت ميدم من شبام سياه و تاره روشنايي واسه من فقط يه خياله من من خوبي نديدم حتي خانوادم ميدن فريبم من يه جوون پير پيرم كه از همه چي بريده شده اميدم وقتي خدا پشتم بودو نديدم تو اين پاييزم تنها و غريبم مثل يك جووني كه هيچ سودي نداره حتي افتاده از چشم خانواده نميدونم كي دوستمه كي دشمنمه نميدونم كي با منه كي پشت منه وقتي مشكلاتم نميزارن بخوابم اون وقت بابام فكر ميكنه من روبه راهم تقصير اون نيست من جوون بديم جووني كه دنبال پول نيست همه دنياش شده يك اشك رو گونه آرزويي نداره همه فكرش اين بوده كه تو زندگيش به هدفش برسه نميتونه بخوابه همش تو اين حسه كه نكنه نشه و سر شكسته شه اونوقت همه درا يكجا روم بسته شه من باختم دوباره بدون ترس تا هميشه يه آدم پر از بغض كه تاريكه مسيرش كه حالش تا ابد ديگه خوب نميشه هيشكي به فهمم نيست هيشكي دركم نميكنه هيشكي يه ذره از غمم كم نميكنه هزارتا چرا توي ذهن منه كه چرا من نباشم يكي مثل همه چرا انقد شبام سياه و تاره چراراحت سر نزارم رو بالشت چرا همه بهم دروغ ميگن و ميرن چرا از همه چي بريده شده اميدم چرا انقدر چرا توي سر منه چرا فكر ميكنم روزاي آخرمه چرا دنيا واسم يه حس قريبه يادم نبود كه خدا پشت منه من باختم دوباره بدون ترس تا هميشه يه آدم پر از بغض كه تاريكه مسيرش كه حالش تا ابد ديگه خوب نميشه(٢)