ناخدا

کشتی من به گِل نشست ، ناخدایِ خوبی نداشت تنِ شکستمو ندید ، منو رو موج تنها گذاشت به شوق مقصدی قشنگ ، تنمو به دریا زدم دستم توو دست ناخدا ، میگفت که راهو بلدم اعتماد کردم بهش ، عاشقش شدم شدید اما این عشق منو ، ناخدا هیچوقت ندید این وسط افتادم و کسی منو نمیفهمه ای خدا کاری بکن ، ناخدا چه بی رحمه کشتیِ بی جون منم که راهو واسه تو ساختم فکر نکن تو بُردی نه ، من به خودم باختم این وسط افتادم و کسی منو نمیفهمه ای خدا کاری بکن ، ناخدا چه بی رحمه کشتیِ بی جون منم که راهو واسه تو ساختم فکر نکن تو بُردی نه ، من به خودم باختم ردِّ پاهات ، هنوز رویِ قلبمه همین ردِ پاهات ، نمکه رویِ زخممه انگاری ساحل هم ، با من همدرده هردومون منتظریم ، ناخدا برگرده این وسط افتادم و کسی منو نمیفهمه ای خدا کاری بکن ، ناخدا چه بی رحمه کشتیِ بی جون منم که راهو واسه تو ساختم فکر نکن تو بُردی نه ، من به خودم باختم این وسط افتادم و کسی منو نمیفهمه ای خدا کاری بکن ، ناخدا چه بی رحمه کشتیِ بی جون منم که راهو واسه تو ساختم فکر نکن تو بُردی نه ، من به خودم باختم