عقیق

هرکه دو پیمانه زد همره مستان عشق سر نکشد تا ابد از سر پیمان عشق از سر پیمان عشق هرکه دو پیمانه زد همره مستان عشق سر نکشد تا ابد از سر پیمان عشق از سر پیمان عشق بر سر آب آن که رفت اهل سراب است و بس طعم عطش میدهد چشمه ی جوشان عشق چشمه ی جوشان عشق جامه ی تن خاک کن جامه ی جان چاک کن تا به عیان برزنی سر ز گریبان عشق سر ز گریبان عشق جامه به خون میزند سر به جنون میزند بی سر و سامان شود هر که به سامان عشق هر که به سامان عشق مانده چنان ماه نو چشم جهانی به تو محو جمال تواند آینه داران عشق آینه داران عشق نای و نوایش دهند از سر دلدادگی آن که چو نی میزند چنگ به دامان عشق نای و نوایش دهند از سر دلدادگی آن که چو نی میزند چنگ به دامان عشق هرکه دو پیمانه زد همره مستان عشق سر نکشد تا ابد از سر پیمان عشق از سر پیمان عشق