قافیه

من بیزارم از این روزای خراب از آینده ای که قراره تو بسازی برام از اونی که توو این رابطه به فکر آتو بود در لباسای رو تخت از اونی که با تو بود گفتم عاشقتم گفتی اینا حرفای بیخودن از دردو دلام با تو که حاشیه میشدن از خنده هام وقتی اشکامو میدیدی وقتِ اعترافه دیگه هر دومون بریدیم همه میگن نگیرم آمارشو همه میگن وقتی رفتی اون آواره شد همه میگن که با تو خوش بود یه روز ولی دیگه نداره اون آرامشو میگن اونی که تو خونه ی تو پا گرفت بی تو توو آغوش غریبه ها جا گرفت تو هم مثل من چشیدی طعم دردو دیدی گُم شدیم لا به لای حرف مردم غرورت کار دستم داد نفهمیدی که من مَردم نفهمیدی که این مردم پی حاشیه میگردن نفهمیدی که دیوونم نفهمیدی روانیتم نفهمیدی که بعد از تو فقط خون سرفه میکردم همش توو فکر این روزا که درداشو به کی میگه تو امروزت کنار من ولی فردا یکی دیگه کنار اسمت این روزا فقط قافیه میزارم میخوام ساکت بشم بی تو ولی مردم نمیزارن نبودی ببینی بعدِ رفتنت حرف مردم توو تنهاییام مثل سوهان روحی بود نبودی ببینی همه بدتو میگفتنو من میگفتم روزای خوبی بود نبودی بپرسی حالمو از پرستارا شدم دلخوشیه شکستای طرفدارام نبودی ببینی نبودی مثل من بشکنی نبودی بیمعرفت ولی هنوزم عشقمی میدونم مثل همه درگیر این صدا شدی همه چی خوب بودا تا این که سه تا شدیم اون جا گرفت توو چشات ولی من افتادم منی که سر تو با کل دنیا در افتادم منی که جون میدادم واسه همیشه بودنت من موهام سفیده تو لباست توو تنت تو خوشبختی با کسی که من نبودم تو کم آوردی ولی من کم نبودم غرورت کار دستم داد نفهمیدی که من مَردم نفهمیدی که این مردم پی حاشیه میگردن نفهمیدی که دیوونم نفهمیدی روانیتم نفهمیدی که بعد از تو فقط خون سرفه میکردم همش توو فکر این روزا که درداشو به کی میگه تو امروزت کنار من ولی فردا یکی دیگه کنار اسمت این روزا فقط قافیه میزارم میخوام ساکت بشم بی تو ولی مردم نمیزارن