22

دوتا شمع روشن دوباره روی اسمم فصل آخر دوباره ماه اسفند همه هستن به جز تو بازم تویی که سر توئه الان غیر ِ مجازم کجایی که پیشرفت عشقتو ببینی کجایی مثل هر سال کنارم بشینی کجایی بی معرفت عزیزم کجایی دستامو بگیری شمعارو فوت کنم یا صبر کنم میرسی مهمون من اصلاً اگه پیشتم بود کسی فقط یه امشبو بمون رو حرفات بعدش میری برو خدا به همرات میبینی اینجا همه خیره شدن به اشکم همه پیش منن من تو گذشتم یه لحظه صبر کن همه زدن زیر خنده آخه تو کادو ها دنبال تو میگشتم هوای سرد اسفند منو سردتر کرد این شبای لعنتی منو بدتر کرد با اینکه نمیرسه به اون فن ِ بیانم به جون تو کسی و مثل تو ندارم وقتی که تو نیستی و تو رو ازم میپرسن وقتی که این روزا همه میخندن به بغضم دیگه توقع چیو داری تو ازم وقتی که خود منم وابسته به قرصم راستی این روانی ۲۲ ساله شد یه خط دیگه رو پیشونیش اضافه شد عکسامو نگاه نکن که توشون خوشحالم نیستی ببینی که به چه روزی افتادم انقده نیش خوردم که دیگه پُره جنبم دیگه به هر چیز کوچیکی نمیخندم انقده نوشتم از زندگی و چشای تو که الان حتی خیلی بهتر از یه نویسندم دل تو من زدم یکی دیگه دلتو برد جلو چشام نگات بهش گره میخورد پیش تو اونم آرومه خب بگو چی میگی تو بغلش تا خود صبح دلتو من زدم یکی دیگه دلتو برد جلو چشام نگات بهش گره میخورد پیش تو اونم آرومه خب بگو چی میگی تو بغلش تا خود صبح لجباز ِ دیوونه جات خیلی خالیه ها حداقل یه سراغی بگیر ازم سالی یه بار به خدا تو خودم یواشکی میشکنم حتی یه حرف کوچیک راجع بهت میشنوم نمیدونم کجایی پیش کی درگیر تو بودم تو بودی درگیر کی شمع ها رو فوت میکنم از ته دل آرزوم اینه از ته دل تو رو بخواد این یکی تویی که منو دادی به دست فراموشی منو عوض کردی با سردی هر آغوشی البته حق داشتی نداشتم چیزی من به جز تویی که تو رو هم پیش اون میدیم اگه غیر اینه خب بگو دروغ میگم پشت سرت نه حرفامو تو روت میگم این شب ِ لعنتی پس چرا صبح نمیشه باید کشته شه دلی که دیگه خشک نمیشه دل تو من زدم یکی دیگه دلتو برد جلو چشام نگات بهش گره میخورد پیش تو اونم آرومه خب بگو چی میگی تو بغلش تا خود صبح دلتو من زدم یکی دیگه دلتو برد جلو چشام نگات بهش گره میخورد پیش تو اونم آرومه خب بگو چی میگی تو بغلش تا خود صبح