متن آهنگ آشیل از پرستو، سینا پارسیان

منم آن تیزیِ کندی که نبُرید تو را
با توام ترسِ پسِ گردنِ اسماعیلم
پیشِ هر کس که نشستی بدِ ما را گفتی
زِ چه رو آه مگر من پدرِ قابیلم
سینه ام را سپرت کردم و این شد مُزدم
مستطیلِ کفن و لودِ زمین شد مزدم
وای بر من که اگر عشق سرا هم باشد
واردِ جنگِ صلیبی شده ام با ایلم
درگریزی زِ من و قافلی از سینه ی من
خشتِ خامی که نیفتاده در آیینه یِ من
به چه میمانم اگر دور بگیری بروی
هندِ مغمومِ پُر از مقبره های فیلَم
گفته بودی همگان در طلبِ رویِ تواند
همگان شیفته ی غمزه ی آهوی تواند
نوبتی بود اگر نوبتِ من بود دگَر
بر سرِ جایِ خودش بود اگر زنبیلم
گفته بودی همگان در طلبِ رویِ تواند
همگان شیفته ی غمزه ی آهوی تواند
نوبتی بود اگر نوبتِ من بود دگَر
بر سرِ جایِ خودش بود اگر زنبیلم
زِ تو گهگاه به من خیر رسیده است ولی
عاشقم خیرِ سرم آه درست است ولی
این همه سال گذشته است نمیدانم تو
نقطه ی قوتی یا پاشنه ی آشیلم
زِ تو گهگاه به من خیر رسیده است ولی
عاشقم خیرِ سرم آه درست است ولی
این همه سال گذشته است نمیدانم تو
نقطه ی قوتی یا پاشنه ی آشیلم