کشتی من به گِل نشست ، ناخدایِ خوبی نداشت
تنِ شکستمو ندید ، منو رو موج تنها گذاشت
به شوق مقصدی قشنگ ، تنمو به دریا زدم
دستم توو دست ناخدا ، میگفت که راهو بلدم
اعتماد کردم بهش ، عاشقش شدم شدید
اما این عشق منو ، ناخدا هیچوقت ندید
این وسط افتادم و کسی منو نمیفهمه
ای خدا کاری بکن ، ناخدا چه بی رحمه
کشتیِ بی جون منم که راهو واسه تو ساختم
فکر نکن تو بُردی نه ، من به خودم باختم
این وسط افتادم و کسی منو نمیفهمه
ای خدا کاری بکن ، ناخدا چه بی رحمه
کشتیِ بی جون منم که راهو واسه تو ساختم
فکر نکن تو بُردی نه ، من به خودم باختم
ردِّ پاهات ، هنوز رویِ قلبمه
همین ردِ پاهات ، نمکه رویِ زخممه
انگاری ساحل هم ، با من همدرده
هردومون منتظریم ، ناخدا برگرده
این وسط افتادم و کسی منو نمیفهمه
ای خدا کاری بکن ، ناخدا چه بی رحمه
کشتیِ بی جون منم که راهو واسه تو ساختم
فکر نکن تو بُردی نه ، من به خودم باختم
این وسط افتادم و کسی منو نمیفهمه
ای خدا کاری بکن ، ناخدا چه بی رحمه
کشتیِ بی جون منم که راهو واسه تو ساختم
فکر نکن تو بُردی نه ، من به خودم باختم