زلف آشفته ات ، گشته آرام ِجان
دل که رفت از بَرم ، تو کنارم بمان
عقل راهی نبرد ، مست و دیوانه شد
عاشقی کن چُنان ، همچو افسانه شو
ای وای وای بر ما ، عشق داد بر باد
هستیِ ما را
ای وای وای بر ما ، عشق داد بر باد
هستیِ ما را
وای اگر لحظه ای ، بی غمت بگذرد
آه عشقت ببین ، تا کجا میبَرد
یک نگَه کردی ، و بی دل و جان شدم
تا بسازی مرا ، سخت ویران شدم
زلف آشفته ات ، گشته آرامِ جان
دل که رفت از بَرم ، تو کنارم بمان
ای وای وای بر ما ، عشق داد بر باد
هستیِ ما را
ای وای وای بر ما ، عشق داد بر باد
هستیِ ما را