Lionel Bart

لینول برت (1 اوت 1930 – 3 آوریل 1999) یک نویسنده و آهنگساز بریتانیایی بود. او ترانه "راک با کاومن" را برای تومی استیل نوشت که اولین ترانه پاپ بریتانیایی بود که به فهرست 40 برتر آمریکا راه یافت و همچنین تنها سازنده نمایش "الیور!" (1960) بود. با "الیور!" و همکاری با تئاتر دایرکتور جوآن لیتل وود در تئاتر رویال استراتفورد شرق، وی نقش مهمی در ظهور صحنه تئاتر بریتانیایی در دهه 1960 ایفا کرد که در آن زمان تئاترهای آمریکایی بر غرب اند غلبه داشتند. معروفترین کارهای او شامل کتاب، موسیقی و شعر برای "الیور!" است که توسط اندرو لوید وببر به عنوان "پدر تئاتر بریتانیایی مدرن" توصیف شده است. در سال 1963 او جایزه تونی برای بهترین موسیقی متن برای "الیور!" را برنده شد و فیلم 1968 نسخه از تئاتر "الیور!" 6 جایزه آکادمی را برنده شد که شامل جایزه بهترین فیلم نیز بود. از دیگر آهنگهای او شامل ترانه اصلی فیلم جیمز باند "از روسیه با عشق" و ترانه های "دل زنده" توسط کلایف ریچارد، "دور" توسط شرلی باسی، "آیا تو ناراحت می شوی؟" (توسط آنتونی نیول و اندی ویلیامز ضبط شد)، "وقت بزرگ" (یک کاور 1961 توسط جک جونز از ترانه "فینگز اینت ووت تیم" برای نمایش او)، "راحت رفتن" توسط ادم فیت، "همیشه تو و من" توسط راس کنوی، و ترانه های ضبط شده توسط تومی استیل ("یک دستبند از ترانه ها"، "بوترفینرز" و "بیلویت بول") است. در اواسط دهه 1960 او به دلیل زندگی پرزرنگ و دوستان ستاره ای، تجاوزات و Partiesش به همان اندازه که برای کارهایش شناخته شده بود.