سلام رییس

سلام رییس من خوبم حالمو که نمی پرسی پس مجبورم دست به کار شم من هرجورس واسه این همه پولی که رفت از خونم این صدای رعیته نفس بریدس به دربار ارباب رعیت های پست امثال من توی خیابون پره اصلا چیزی از خیابونای وطن یادت هست اینجا پیشونی و مهر یعنی مدال و نگین یعنی هرجوری میتونی مدالو بگیر رییس واسه همه ی ما ها عادت شده بشن هشتاد میلیون فدای یکی امسال تو به دین و ملت ضربه رو زدن با یه لگد به جنازه ی اقتصاد وطن سمبل مرام، برام ته ریش حاجی بود تو اعتماد به حاجی رو گرفتی ازم همینه که وقتی یکی توی جمعمون مدیره پولارو میشوره میزاره تو چمدون میره و انقدر به فکر این پولا و کثیفی نیستیم که همه میگن مردم تمیزی نیستیم حالا که نماد ما شدی دیگه بالا غیرتن پولارو که شستی یه آبم به صورتت بزن شاید چشمات باز شه دیگه راحت نخندی شاید بفهمی تو با این ملت چه کردی من که یه عمر جلوت خم و راست شدم خوبیتو میگفتم فقط چپ و راست تو اخبار دیدم تو یه خائنی و رفتی فهمیدم موش گرفتن گربه ها بی نفع نیست این یه انتقاده به شرایط موجود یه اعتراض ولی تو چارچوب قانون میگه هرکی به این ملت قد توک سوزن خدمت میکنه من دستشو می بوسم تو به حرفام میخندی تو به اشکام میخندی منو تنها میبینی ولی هربار میخدی رییس نگران نباش و لبخند بزن واسه همه دافات پرشه از دم بخر اصلانم نگران پولش نباش همه رو زنای بی پناه شهرم میدن رییس کت مارک می پوشی باز از قدیم میگی خاطره که وارث حاج احمدی و میگی باید واسه تکمیل فضایل تاکیدو بزاریم رو تقسیم وظایف یعنی من کار بکنم تو حال بکنی من زار بزنم تو پاپ بخونی من آرزوی جوونیمو به گور ببرم تو با دافات تو لندن آواز بخونی آفرین، به این میگن همکاری یعنی به روت نیاری هرچی که درد داری یعنی من جای هردومون بمیرم تو شات بزنی و خاویار ورداری عالیه، دمتم گرم تو زرنگ بودی ولی من نه مثه زبل زنجانی تو این زندون که یعنی هر ایرانی ۲۰۰میلیون رییس با این پول من غرورمو میخرم پول میدم واسه امنیت میهنم آب میخرم واسه آتیش عقده هام آتیش انتقام از زالو های بیشرف میدم از همه کارام حمایت کنن دیوار خونه رو پر از شعر هدایت کنن میدم به جوونا کار فرهنگی کنن همونا که دارن از من تک تک میبرن آخه دیدن از این حرفا که نمیشه آبی گرم واسه فردا که نمیشه کاری کرد راست زیر زندگی نمیشه کنی قد پس ازدم رو دردا هروئین پاشیدن رییس با پول میشه لات هفت دولت شم نسلتونو میخرم با یه جفت کفشم دست چکو میزارم رو میز تحریم میگم ۵+۱ کلا چند ما زیر کشور زور که نمیریم تو هم واسه ی ما پول که نمیشی حالام که با دنیا درگیر شدم حق میدم نشه کشورو تامین کنن من راست میگم و نقاب بقیش من راست میرم راهو نگاه به بقیم نمیکنم چون این بهترین راهه من سرباز اقتصاد مقاومتی ام با نسبت به همدیگه بد دل تر شدیم با اینکه از قبلیا با منطق تر شدیم ولی انتظاری از عرب وهبی نداریم حالا که خودمون به همدیگه رحمی نداریم تو به حرفام میخندی تو به اشکام میخندی منو تنها میبینی ولی هربار میخدی