معلق

... من از چه سالی اینجام ؟ اسممُ بهم‌کی‌داد ؟ دنیا هنوز زیباست من خوابم‌یا بیدار رویاهام‌منو ساخت تا کجا منو برد؟ خودمُ پیدا کردم یا هاج و واجم ُ گم من از این چرخ زدن دنبال جوابم سرم گیج میره ولی کنجکاوشم واقعا حس میاد تو سینم شاید‌چون‌زنده ام باور سخته شک ُ حفظم منو زندگی به هم‌هردو ‌بده‌کاریم افتادم‌به‌جونم تجربه ی بازی هنوز مثله بچگی‌ باید‌از خودت بشازی ولی مثل بچگی میشه دست و دلت راضی ؟ انگار که هستم لای هست و میست پس پلک های بسته ام شاعرم کنین تواین گرداب هفت رنگ ماکه غرق شدیم پس پلک های بسته ام‌شاعرم‌کنین . به مرگ فکر میکنم ازش نمیترسم عجل همیشه هست براش کمر نمیبندم زندگی یه آنه من مسخ این لحظه ام سعی میکنم برقصم اگر نمیفهمم اینم یادت نره بگو‌ به خودت هی مرتب خونه ی من کجاست ؟ یه کره ی معلق تقلا کنم گرفتار میشم پس رها شدم و داد بهم‌خاصیت جنگ من جنگ‌اراده و‌تردید چشای تو ترسید وقتی چراغ روشن دید حصارتُ کندی وجدان تو چربید ؟ شرف یاب شدی وقتی‌که‌راهتُ رفتی ؟ انگار که هستم لای هست و میست پس پلک های بسته ام شاعرم کنین تواین گرداب هفت رنگ ماکه غرق شدیم پس پلک های بسته ام‌شاعرم‌کنین . به هر حال نقطه ثقل زمان کش میاد همش شادی همیشگی نیست میاد بی اختیار هم اشک میکوبم میسازم میشن تکنیکام عوض مثل من تنها خیلی آدم هست به این دیوونگی فقط میده قلبم آب و تاب پام رو زمینه مغزم ناکجاست میسازه راه خطرناک شجاع دور نمیشم من از راکوردام آیینه منو دید خوب شناختم بی توجه بود روم‌حساب کرد تا به ته رسیدم از اول ساختم از اول ساختم تا به ته رسیدم احتمالش بالاست فاز بد بگیرم بگیرم هم‌گرفتم آخه بچه نیستم سرم‌گرمه دائما که میرم چشم بسته حاضرم ببینم انگار که هستم لای هست و میست پس پلک های بسته ام شاعرم کنین تواین گرداب هفت رنگ ماکه غرق شدیم پس پلک های بسته ام‌شاعرم‌کنین .