خونه پر از رنج سکوته وای دلم تنگه،تنگه گل های باغچه پیش چشمم وای چه بی رنگه،بی رنگه گل توی گلدون باز دوباره داره می میره راه نفس رو بغض دیدار به تو می گیره «روزی به چشم تو من بهترین بودم عاشق ترین بودی عاشق ترین بودم» از آشیون دل کندن و رفتن که آسون نیست در سینه عشق تازه رو داشتن که آسون نیست «روزی به چشم تو من بهترین بودم عاشق ترین بودی عاشق ترین بودم»