قطاری به سوی دریا

قرار رفته تو بودی قطار رفته تو بودی ببین که بعد تو باید به روی ریل بخوابم چه چیز سخت تری هست از انتظار کشیدن و یا عمیق تر از من منی که غرق عذابم بگیر جان و تنم را و دست و پا زدنم را جنون عشق تو آباد که بی تو خانه خرابم دلم پلیست شکسته تمام بار نبودت قطاری از چمدان بود که تکه تکه خرابم کجاس صورت ماهت کجای این شب تیره بدون نور نگاهت به راه عشق بتابم کجاس صورت ماهت کجای این شب تیره بدون نور نگاهت به راه عشق بتابم در آرزوی رسیدن مگر که غصه نخوردن تمام درد جهان را بیا بزن به حسابم به ریلهای نبودت مرا به بند و دریا مسیر رد شدنت را گره بزن به طنابم قطار راهی دریا منم که یکه و تنها عطش عطش نرسیدن به جستجوی سرابم قطار رد شد و مردم قطار رد شد و مردم