نا امیدی هرگز

دور بودم از تو و با یاد تو یار بودم تو نبودی اما من به تو وفادار بودم تو اگر اسیر خواهش دل خود بودی به خدا منم به عشق تو گرفتار بودم وقتی که دل میشد از حجوم غصه عاجز سر دل داد میزدم که نا امیدی هرگز چه شبا که تنهاییمو با تو قسمت کردم تو خیالم تو عزیزمو زیارت کردم بی خیال از بیش و کم از عشق گفتم دم به دم گر چه راهی بود مشکل با هزاران پیچ و خم وقتی که دل میشد از حجوم غصه عاجز سر دل داد میزدم که نا امیدی هرگز منو تو تو راه عشق کم نکشیدیم ستم از غریبه و خودی کم نرسیدیم به غم نغمه های غم فضا زخم زبان دم به دم این فقط کار خدا بود که رسیدیم به هم