از کفم رها

از كفم رها شد قرار دل نیست دست من اختیار دل دل به هر كجا رفت و برنگشت دیده شد سفید ز انتظار دل من پریشم بلای جان خویشم بود عشق تو كیشم به جانبازی چو از پروانه پیشم بده درد و بلا ز اندازه بیشم گل عذارم كه رفتی از كنارم تویی باغ و بهارم به گلزار محبت گرچه خارم بهاری جان فزا در سینه دارم "عارف" این قدر لاف تا به كی شیر عاجز است از شكار دل خون دل بریخت از دو چشم من خوش دلم از این انتحار دل من پریشم بلای جان خویشم بود عشق تو كیشم به جان بازی چو از پروانه پیشم بده درد و بلا ز اندازه بیشم گل عذارم كه رفتی از كنارم تویی باغ و بهارم به گلزار محبت گرچه خارم بهاری جان فزا در سینه دارم ای كه می روی از كنار من غافلی تو از حال زار من می بری ز دل یادگار من تا سیه كنی روزگار من من پریشم بلای جان خویشم بود عشق تو كیشم به جان بازی چو از پروانه پیشم بده درد و بلا ز اندازه بیشم گل عذارم كه رفتی از كنارم تویی باغ و بهارم به گلزار محبت گرچه خارم بهاری جان فزا در سینه دارم