جان عاشق

ﮔﺮ ﺟﺎﻥ ﻋﺎﺷﻖ ﺩﻡ ﺯﻧﺪ ﺁﺗﺶ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﻋﺎﻟﻢ ﺯﻧﺪ ﻭﯾﻦ ﻋﺎﻟﻢ بی ﺍﺻﻞ ﺭﺍ ﭼﻮﻥ ﺫﺭﻩ هﺎ ﺑﺮﻫﻢ ﺯﻧﺪ ﺑﺸﮑﺎﻓﺪ ﺁﻥ ﺩﻡ ﺁﺳﻤﺎﻥ ﻧﯽ ﮐﻮﻥ ﻣﺎﻧﺪ ﻧﯽ ﻣﮑﺎﻥ ﺷﻮﺭﯼ ﺩﺭﺍﻓﺘﺪ ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ ، ﻭﯾﻦ ﺳﻮﺭ ﺑﺮ ﻣﺎﺗﻢ ﺯﻧﺪ ﺧﻮﺭﺷﯿﺪ ﺍﻓﺘﺪ ﺩﺭ ﮐﻤﯽ ﺍﺯ ﻧﻮﺭ ﺟﺎﻥ ﺁﺩﻣﯽ ﮐﻢ پرس ﺍﺯ ﻧﺎﻣﺤﺮﻣﺎﻥ ﺁﻥ ﺟﺎ ﮐﻪ ﻣﺤﺮﻡ ﮐﻢ ﺯﻧﺪ ﻧﯽ ﺩﺭﺩ ﻣﺎﻧﺪ ﻧﯽ ﺩﻭﺍ ﻧﯽ ﺧﺼﻢ ﻣﺎﻧﺪ ﻧﯽ ﮔﻮﺍه ﻧﯽ ﻧﺎﯼ ﻣﺎﻧﺪ ﻧﯽ ﻧﻮﺍ ﻧﯽ ﭼﻨﮓ ﺯﯾﺮ ﻭ ﺑﻢ ﺯﻧﺪ ﺣﻖ ﺁﺗﺸﯽ ﺍﻓﺮﻭﺧﺘﻪ ﺗﺎ ﻫﺮ ﭼﻪ ﻧﺎﺣﻖ ﺳﻮﺧﺘﻪ ﺁﺗﺶ ﺑﺴﻮﺯﺩ ﻗﻠﺐ ﺭﺍ ﺑﺮ ﻗﻠﺐ ﺁﻥ ﻋﺎﻟﻢ ﺯﻧﺪ