نوروز آمد

جهان زیبا شد بل بل چمن آرا شد در ایران جشن گلها زنو برپا شد نوروز آمد نوروز آمد هم خنده نی هم نغمه نی گوید که چه پیروز آمد پیروز امد جانانه ی من در خانه ی فرخنده چو نوروز آمد ای گل از گل ها تازه تری در صحنه چمن بس جلوه گری ها داری با خاره ی گل که هم نفسی چون بوی گلی در سینه ی گل جا داری جهان زیبا شد بل بل چمن آرا شد در ایران جشن گلها زنو برپا شد هم دردی و هم درمانی هم وصلی و هم هجرانی عشق و امید دل و جانی دل مهر و وفا میخواهد دیوانه چه ها میخواهد دردم را دانم چه نداندی جهان زیبا شد بل بل چمن آرا شد در ایران جشن گلها زنو برپا شد داری گل و می را باهم من از تو گل و می خواهم زیباتر از خانه بهاری دل در تو وفا میجوید غافل که خطا میجوید میخواهد آن را که ندانی بردی تو صفای گلها بازآی که به پای گلها سر بر دامانت بگذارم سیر چمن از سر گیرم با روی تو ساغر گیرم رویت باشد صبح بهارت جهان زیبا شد بل بل چمن آرا شد در ایران جشن گلها زنو برپا شد