جوونیمو آسون گرفتی زندگی زندگی تو با قیمت جون گرفتی زندگی زندگی شدم چون غباری به راهی نشسته تویی خوب و محکم منم پیر و خسته به جای هر خنده سیل اشکم روونه کردی منو کشتی و استقامتم رو بهونه کردی ای کاش از اول جدا از تو بودم هنگام زادم رها از تو بودم ناخونده دنیا چرا نصیب ِ من شد هم مونس روح بی شکیب من شد ناخونده دنیا چرا نصیب من شد هم مونس روح بی شکیب من شد کسی کو نیاسوده منم به شادی نیالوده منم غم بود و نابوده منم همان ذات بیهوده منم جوونیمو آسون گرفتی زندگی زندگی تو با قیمت جون گرفتی زندگی زندگی شدم چون غباری به راهی نشسته تویی خوب و محکم منم پیر و خسته ویڪی صدا