وطن جوانه ای که به بهای جان قد کشید از خاک داغ حادثه به آسمان قد کشید به زخم اگرچه خو گرفت به مرگ تن نداد میان بغض و تیرگی خورشید قد کشید وطن بمان که از دل خون امید قد کشید به شب نگو تمام شد سپیده قد کشید جوانه ها به خاک گفتند ما بهار می شویم اگرچه راه تاریک است استوار میشویم