اگه میموندی

اگه میموندی حالت از الآن که بهتر بود حال منم که بهتر … دو تا چشمامون اینجوری دور از هم نمیشد که هی تَر بهت گفتم تو غصشو نخور بخند بقیه اش با من شاید برای تو باورش سخته وقتی به یه لبخندِ تو قانع ام اگه میموندی دنیا رو میریختم به پات، همه حسودی کنن روزای سختی که نیازم بودی رو هیچموقع نبودی دورم قد تموم روزای عمرم قد یه دنیا پُرم شاید باورش سخته ولی ایندفعه رو قسم میخورم پشت دستمو داغ میکنم باز بی تو من توو این خیابون هی داد و فریاد میکنم یاد میکنم تو رو شاید بشم آروم همه ی دارو ندارِ منی تو نمیبینه چشمم حتی بدیتو فقط اگه نری، آخ اگه فقط نری پشت دستمو داغ میکنم باز بی تو من توو این خیابون هی داد و فریاد میکنم یاد میکنم تو رو شاید بشم آروم همه ی دارو ندارِ منی تو نمیبینه چشمم حتی بدیتو فقط اگه نری، آخ اگه فقط نری اگه بذاره آسمون دوباره مالِ هم بشیم مث قدیم بیای و واسه پرواز بالِ هم بشیم دیوونه میشه این دلم، بهونه میگیره یه کم درد و دلامو جز تو من به کی بگم؟ اگه میبینی توو آسمون ستاره ای ندارم و تمومِ عمرمو از آدما در حال فرارم و این که نبود قرارمون، بشکنه بغض آسمون گریه کنن تموم شهر به حالمون پشت دستمو داغ میکنم باز بی تو من توو این خیابون هی داد و فریاد میکنم یاد میکنم تو رو شاید بشم آروم همه ی دارو ندارِ منی تو نمیبینه چشمم حتی بدیتو فقط اگه نری، آخ اگه فقط نری پشت دستمو داغ میکنم باز بی تو من توو این خیابون هی داد و فریاد میکنم یاد میکنم تو رو شاید بشم آروم همه ی دارو ندارِ منی تو نمیبینه چشمم حتی بدیتو فقط اگه نری، آخ اگه فقط نری پشت دستمو داغ میکنم باز بی تو من توو این خیابون هی داد و فریاد میکنم یاد میکنم تو رو شاید بشم آروم همه ی دارو ندارِ منی تو نمیبینه چشمم حتی بدیتو …