دنیای آشفته

دوباره چشم وا کردم/ به اين کابوس بيداري. دوباره صورتک‌ها و / تفاوت‌هاي تکراري. هجوم آدم و آهن / تو اين تکرار بي‌پايان. نمي‌دونن کجا ميرن / نمي‌دونن که چي مي‌خوان. دارم سرگيجه مي‌گيرم / از اين دنياي آشفته. تو عکسايي که مي‌گيرم / جهان برعکس مي‌افته. مسير آرزوهام‌و / دارم گم مي‌کنم کم‌کم. دارم سرگيجه مي‌گيرم / ميون اين همه آدم. زبون قصه، خاموشه / «چراغ رابطه، تاريک». چه شيرين‌ان همه از دور / چقد تلخند از نزديک. دلم مي‌خواس مي‌رفتم / يه جايي دور از آدم‌ها. دلم مي‌خواس مي‌رفتم / نمي‌دونم کجا اما. دارم سرگيجه مي‌گيرم / از اين دنياي آشفته. تو عکسايي که مي‌گيرم / جهان برعکس مي‌افته. مسير آرزوهام‌و / دارم گم مي‌کنم کم‌کم.