زیبا نگارا

از سرِ کوچه سرک کشیدم همه را دیدم و تو را ندیدم ناگهان آمدی ، دلم تو بردی چون سر به زیر آمدی مرا ندیدی چشمت به من افتاد ، ای داد بیداد یکباره تو هول شدی شال از سر افتاد کردی مرتب ، گیسوی خود را کردی پریشان مرا زیبا نگارا به عطر زلفت من را کشاندی به وصلت ای صنم من را رساندی آمدم آسته آسته سمت و سویت جان آمدم تا شوم من خاکِ کویَت چشمت به من افتاد ، ای داد بیداد یکباره تو هول شدی شال از سر افتاد کردی مرتب ، گیسوی خود را کردی پریشان مرا زیبا نگارا من بی تاب از رنج هجرِ تو ، به خدا طاقت ندارم جانا تصدقت از دل ، نرَوی همه قرارم چشمت به من افتاد ، ای داد بیداد یکباره تو هول شدی شال از سر افتاد ای جان کردی مرتب ، گیسوی خود را کردی پریشان مرا زیبا نگارا چشمت به من افتاد ، ای داد بیداد یکباره تو هول شدی شال از سر افتاد کردی مرتب ، گیسوی خود را کردی پریشان مرا زیبا نگارا