شب یلدا

بدهکارم از طرف عقلم به این دلم وقتی خیلی راحت گذاشتی رفتی کردی و ولم همه ی این دنیا اومد بهم خندید ولی قیامت بازم وایساد توروشون واست جنگید حیف از اون که خیلی وقته از پیشم رفته از دلم نرفته گفتی تا کجا با منی گفتم تا نداره عشق قیامت عشق تو نا نداره چرا نفهمیدی این با بقیه یه فرقی داره یه استعداد خدادادی یه لحنی داره که اراده کنه میتونه اشکو در بیاره ولی الان دلم به حال خودم می باره شب یلدا بود اولین بار دیدمت تو ماه دی الان شبای یلدا یه خاطره با آه دل اه سخته خوندنش برام هر کاری بگی میکنم تا قافیه اش درآد امیدوارم یه چیز خوبی از آب در بیاد شاید احتمال بدیم یه روز از اون در بیاد پس زیاد بدشو نگیم چون عاشقم زیاد هی ، عاشقم زیاد همه جوره مثه هم بودیمو با هم داشتیم یه فرق عشق مقدسه عاشق با معرفت که تو نداشتی راحت رفتی و من داشتم خیلی وقته موندم واسه همینم تو پروانه نیمه راه من اون شمعی که سوختم نخند نگو دیوونه من یه عاشقم که دلم سوخته با اینکه میدونه دیگه نمیای هنوز چشم به در دوخته دلبستم بهت وقتی دورو وریام تنهام گذاشتن گفتی مال همیم ما گفتی یار همیم ما فقط انگار نشنیدم گفتی تا به همینجا فقط اون اندازه ی من عاشق نمیشه برات نشنوم بهش بگی میمیرم برات چون من میمیرم برات انقد حالم خرابه که ندارم چاره رفیقام شدن این کاغذای مچاله یه سوال جوابشو بگو با یه بله یا خیر اصلاً یادم میکنی بگی یادش بخیر امیدوارم همیشه با اون طرفت جفت باشی اصن خیالی نی اگه بفهمم خوش باشی اگه اذیتت کرد بهم بگو پشتتم خیالی نی هر خنجری که زدی پشت من بد تو نمیگم با اینکه خندیدی به من عاشق با معرفته باشه تو چربیدی به من خیلی دلم گرفته از خودمم دلم میناله مثه آسمونی که توی پاییز یه بند میباره تا اینجا من گفتم اینجارو سازه بگه آخه این حرفا تو دلیه یه راز دله که گفتنش بی معرفتیه مرام مانی من آدمت شدم دلت هوای مانی