شب آخر

رو بگیر ازم دیوونه من حضور لخت مرگم زیر رگبار تنم نمون که رو تن تگرگم مث شعریم که هیچکس اونو از بر نمیدونه یه پرندم که تو خوابم جلد بومی نمیمونه دست کم اینجوری شاید شب یه درد مستمر نیست شاید این تو تو بفهمی که حضورم بی خطر نیست رو بگیر نگاه نکن اشکای سردو رد بشو نخواه این همه دردو رو بگیر نگاه نکن اشکای سردو رد بشو نخواه این همه دردو بیخیالم شو عزیزم تو بریدی سر ندادم میرم واسه با تو بودن دیگه بال و پر ندارم آره یادت خیلی وقته نمیفته سوی خوابم کور چراغی تو کویرم قطره آبی تو سرابم رو بگیر نگاه نکن اشکای سردو رد بشو نخواه این همه دردو رو بگیر نگاه نکن اشکای سردو رد بشو نخواه این همه دردو