زمستون

یادمه وقت رفتن تو توو یک شب سرد زمستون من توو سکوت تلخ جاده ، تو بیخیال از من گریزون دونه دونه اشک حسرت می چکید از چشمای من توو غروب تلخ جدایی برف سنگین زمستون رد پاهاتو می پوشوند نمی دیدم حتی کجایی نازنین من ، من که پیش چشمات می مُردم می رفتی و با رفتن تو جون می سپردم تو به من میگفتی همیشه زنده بودن بی تو نمیشه رفتنت رو باور نداشتم ، که ببینم از پشت شیشه نمی دونستم حرفات دروغ بود ، دروغ بود مثل حبابی رو تن رود حالا دونستم ، هیچوقت تو دوستم نداشتی که رفتی و تنهام گذاشتی نازنین من ، من که پیش چشمات می مُردم می رفتی و با رفتن تو جون می سپردم عشق من برگرد دوباره دلم بی تو طاقت نداره روز و شب هوای خونه پر از سکوت و انتظاره دیگه آرزو ندارم غیر دیدنت