داش آکل

مقدمه (فيلم داش آکل) : يه پيغوم برات دارم پهلوون کاکا رستم ميگفت چند شبه چشم به راهم تا داش آکل بياد زير چارسو ، ببرمش ميتب ميگفت يارو ترسيده ! چي بهش بگم؟ داش آکل : غيض من براي کفتار کشتن نيست ، بگو ميبينمش ، کفارشم ميدم ، بزن به کوچه .. قسمت يک : لوتيه شيراز منم ، پهلوون اين خاک منم با سه قطره خون ميجنگم چون يه ايثارگرم رفيق برس به دادم ، وثيت نامم کنارم اينجا بوف کور خاک شده ، پيش صادق هدايت صداش زدم کرشد ، رفيق رفتو جاش اومد الکل بابا دس خوش ، صبر کن ، چرا ميخواي جا بزاري دردو اينجا غريبه ميبينن آشنارو ، رسمه بکشن آفتابو تاريک بودن عادت شده ، ديگه نيس مثه داش آکل همخوان : برس به دادم اوس کريم خاک پاتيم نوکريم از گناهمون بگزري هرچي خوردم پريد آره مشتي ، مشتي ، دل مارو شکستي و رفتي، زت زياد هرکي هستي واس خودتي ، فنتي نيس بزا باد بياد قسمت دوم : رفيق بي کلک مادره ، دل اينو اون آهنه حق ياوره ، رب داوره ، رخصت بدي دست آخره از ساغره معرفت ، ده يالا مرد حرف بزن حالا که دلت پره حرفه ، به دلاي سنگ ، سنگ بزن اينجا رفيقو نميگن داش ، تشنه بميري نميدن آب پهلوونا که نميشن خاک ، اوس کريمو تو ببين از ما ، آه بگير از فال حافظ نشون ، لوتي بميرو عاشق بمون بزن تار که مرد خودتي ، واسه نامردا با دل بخون يه روز که وقت رفتنه ، تاره سيبيلم تو دستمه ختمه به خير ميشه چون دستمال يزديم دوره گردنه پنچره اگه احوالت ، جا نمازو پس بردارش اسم رفيقتو داد بزن ، چون نميزاره علي تنها شه همخوان : برس به دادم اوس کريم خاک پاتيم نوکريم از گناهمون بگزري هرچي خوردم پريد آره مشتي ، مشتي ، دل مارو شکستي و رفتي، زت زياد هرکي هستي واس خودتي ، فنتي نيس بزا باد بياد