متن آهنگ کوچه های عاشقی از سینا سرلک

كاشكى تقدير انسانها فقط در خواب بود قصه از آغاز سَر ميشد، دلت بى تاب بود  بعدِ تو بيزارم از صبح و طلوع آفتاب كوچه هاى عاشقى از مهرِ تو مهتاب بود  گفته بودى تا ابد همراه و غمخوار منى لعنت و نفرين بر اين بيراهه كه مُرداب بود  قلبم از طرزِ نگاهت باز هم آتش گرفت كاش در چَشمانِ تو يك چشمه ی پُر آب بود  سخت دلخونم از اين بيرحمىِ تلخ و غريب كاشكى، كاشكى در رسمِ ِ دنيا عشق ورزى باب بود  بعدِ تو بيزارم از صبح و طلوع آفتاب كوچه هاى عاشقى از مهرِ تو مهتاب بود  گفته بودى تا ابد همراه و غمخوار منى لعنت و نفرين بر اين بيراهه كه مُرداب بود  قلبم از طرز نگاهت باز هم آتش گرفت كاش در چَشمان تو يك چشمه ی پُر آب بود