سرخ صورتم از سیلی ، اما زرد تنم یوسف هم دست حقُ پاره پاره پیرهنم (یوسف هم دست حق و پاره پاره پیرهنم) از درون همه ویرونم ، اما ظاهرم آباد شهر خاموشانه قلبم ، رو لب هام پره فریاد من همه نقدینه هامُ رو پای عاشقی دادم پا به زنجیر و اسیرم اما از خودم آزاد سرخ صورتم از سیلی ، اما زرد تنم یوسف هم دست حقُ پاره پاره پیرهنم (سرخ صورتم از سیلی) آبروم رفته از دست آوازه های عشق مونده ام بی پناه ، پشت دروازه های عشق روز بی ابرمُ مثل خارم به چشم شب دل من شده باز ، سپر تازه های عشق سرخ صورتم از سیلی ، اما زرد تنم یوسف هم دست حقُ پاره پاره پیرهنم یوسف هم دست حق و پاره پاره پیرهنم (سرخ صورتم از سیلی، اما زرد تنم) یوسف گمشگشته باز آید به کنعان غم مخور کلبه ی احزان شود روزی گلستان غم مخور (غم مخور