[ورس یک – سجادی]
بیخیال نگیر رو ما داشی
به نفعته همون دورا وایسی
نمیتونی بشی مثه ما نه
تو فقط جلویِ دوستات لاتی
خوردیم اَ زندگی چَپ و راست
صد بار کردیم دستو داغ
و بازم آدمارو باور کردیم
نشونه گرفتن قلبو صاف
خوب نیست اوضاع مالی
نمیدونیم اصاً کجای کاریم
خوشحالی های ادامه دار
جاش تووی دنیای ما نیس
شدیم توی جوونی پیر
کردیم بینه یه مُشت حرومی گیر
تا یکم وا میدیم
همه دندونا میشن بدجوری تیز
میده همچی مزه تلخی
خیلی وقته با خنده قهریم
سخته هرچی تلاش کنی و
تَش ببینی که غرقِ دردی
نمیتونی باشی یه دیقه جام
شده آرِزوهات همه بره به باد
شده دست و پا بزنی تووی مشکلات و
هیشکی نکنه بهت نِگاه
په نگو اَ چیزی که نداریش نه
تو هنو داری اَ تنهایی ترس
من میجنگم واسه ی رویاهام همش و
میکنم هی هر روز تلاش بیشتر
تو حتی نمیدونی دَرد چیه
نمیتونی هم بکنی تعریفش
چون که تا الان هرچی خواستی
بابایی واست خریده
[کورس – آریام]
برو دنبال کار دیگه باش
خشک کن لای دفترت پروانه
نداریم اختلافِ ژنتیکی باهم
اگه پول پیدا کردی توو شلوارت
من آخه با تو بحثی ندارم
تووی فکرم هدف های بالاتری هست
اگه دوست داری باهم راحت باشیم
بدون کلا من آدم ناراحتیم
[ورس دو – سجادی]
بینِمون اصا بحثی نی
تو پی توجه و تعریفی
آویزونی تو اَ باباجونت
ما به جَنَم خودمون چسبیدیم
تو نداری توو مغز هیچی
اَ این بازی زود حذف میشی
جلو اقیانوسم سَد میشم من
تو که حتی جوبم نیستی
زیرزمین کرده بد هارم
نداره معنی ترس واسم
تو فقط به فکر امروزِتی و
من به فکر چند سال بعد
اومدم اینجا اَ زمین خاکی
توئه زیقی نمیتونی حریف باشی
خودم پاشُدَم وقتیکه زمین خوردَم
نکِشیده نازِ منو کَسی حاجی
دارم کلی زخم رو تن
هیشکی نکرد مجبورم
منو مرد بار اوردن سختیا
الان از همشون ممنونم
خسته نمیشم و جا نمیزنم
شک رو توو خودم راه نمیدم من
لباسایِ کهنه میپوشم و
کتابای تازه میخرم
راهمو خیلی خوب میشناسم
خطِ قرمزی نیست واسم
من اونیم که بلاخره یه رو
دوزاریتو میندازم
من اسباب بازیم شعر و کلمه بود
بزرگ نشدم یه جایه خَفَنِ توپ
خیلی مُشکِل جِلوم بود و خودمو هی
هُل دادم به سمت هدف به زور
[کورس – آریام]
برو دنبال کار دیگه باش
خشک کن لای دفترت پروانه
نداریم اختلافِ ژنتیکی باهم
اگه پول پیدا کردی توو شلوارت
من آخه با تو بحثی ندارم
تووی فکرم هدف های بالاتری هست
اگه دوست داری باهم راحت باشیم
بدون کلا من آدم ناراحتیم