افسانه ام دردانه ام سر رانگير از شانه ام اي درد بي درمان من هر جور باشي قانعم زيباي من روياي من اي عشق بي همتاي من شيرين ترین درد جهان رفتي نماندي پاي من مرا پرپر تورا كمتر ديوانه كرد اين عاشقي مرا باتو تورا با من بيگانه كرد اين عاشقي يك شمع روشن ميكنم هر گوشه از اين خانه را اي كاش ميبردي تو هم با خود من ديوانه را ديوانه را ،بي خانه را،ديوانه را مرا پرپر تورا كمتر ديوانه كرد اين عاشقي مرا باتو تورا با من بيگانه كرد اين عاشقي