[ورس یک] بلوک ما توش سرما سیمان میسوزوند روزها شب میشن اینجا زود مردها لاشه های زیر تیغن اینجا که اون مرد زن ها رو میشکوند بلوک ما توش زالو ها خون دل میخورن فکر ها آلودهان بیخودن خون ها کثیف، خون ها کثیف ولی زالوها رو مقصر میدونن دزدن همه وسط جنگ و همهمه و ترس مردن با قمه و گرمی جنس اسلحه و توی صورت درد میزنن بلند قهقهه شوخ و مسخره، پر از مسئله اهالی این بلوک دورن از همه [ورس دو] وحشتی که بیداد میکرد پشت فنس ها تو قانون بی قانون ها ریخت کل مرزها شهر زیر فشار، هرکی توی حصار تو زالوها یکی میشد فقط طول و عرضا بلوک گیر وبا، اهالی تو ادا زالو رفت تو عبا، خون میشه غذا خون شدش غذا، جشن شدش عزا پر از جهله این بلوک و گندیده فضا ما مادران زالوهای زالو زادهایم نام آوران جنگ تو اوج فرومایگی جنگ واسه یابو، رای واسه هالو عدهای که خط شکنی شدش توشون تابو ما زندهایم، ما نمیمیریم ماها از این که هستیم هم فاصله میگیریم ما علیه همیم، کوریم نمیبینیم میکوبن زمین یکی رو دست نمیگیریم [ورس سه] غذا تموم شد زالوها همو میخوردن و رو دیوار تاریخ میکشیدن شکلی مبهم از خود گذشتگیشون، تا مرز ایثار داشت میشد این وسط یه نطفه بیدار یه نبض تازه، با خون پاک لازم یه هستی که واسه حضورش بود خیلی حاضر یه نقش نادر از نقاشی ماهر بو دست های خدا میداد بتون این سازه بدون گوشت و پوست و استخون و رنگ به دور از حد و مرز جنگ، جنون و مرگ بی نیاز از شناخت خودش، کمال دورش کاملا فهمیده تر بدون درد، بدون درد شبیه تو، شبیه من شبیه ما قبل کالبدها و تن شبیه چیزی که شد افتضاح خلق