از اون لحظه ی شیرین که نگاهم تو نگات افتاد نفسام نا منظم شد غرورم زیر پات افتاد از اون حالی که لبخندت صبوری هامو کم میکرد نفسات پر از آتیش بود تبت خاکسترم میکرد دوسِت دارم دوسِت دارم دوسِت دارم دوسِت دارم دوسِت دارم دوسِت دارم دوسِت دارم دوسِت دارم خودت دیدی که تو چشمات نگاهِ من چه حالی شد کنارت قلبم از حس یه عمر تنهایی خالی شد تا وقتی تو نگات حسی پر از حرفای ناگفته ست شبام تو حالِ آغوشت پر از خوابای آشفته ست دوسِت دارم دوسِت دارم دوسِت دارم دوسِت دارم دوسِت دارم دوسِت دارم دوسِت دارم دوسِت دارم دوسِت دارم دوسِت دارم دوسِت دارم دوسِت دارم دوسِت دارم دوسِت دارم دوسِت دارم دوسِت دارم دوسِت دارم دوسِت دارم دوسِت دارم دوسِت دارم دوسِت دارم دوسِت دارم دوسِت دارم دوسِت دارم