اصلا قبول تو خوبي و من بد اما بگو كي قيد عشق و زد كي راه اين جدايي و وا كرد اين چه بلايي بود سرم اومد خاطره پر احساس پر عششق من از سرت پريد براي رازي كردنت چيرو بايد به جون خريد من بي تو يه ديوونم كه دستاس سرده داره دوره خودش ميگرده حواسش با تو پرته من بي تو يه مردم كه فقط راه ميره كه قلب و عقلشم درگيره تورو يادش نميره گزشتن از كناره تو براي من سخت بود واسه همين خيال تو از موندنم تخت بود تو سعيتو كردي با تو بشم محدود بروو دوراتو بزن فقط همين كم بود يادت نمياد اون همه حرفايي كه گفتي وقتي كه بارون ميزنه ياده كي ميوفتي من در ميرفت جونم برات هر بار خنديدي