تو از اونجا که دوره از منی که موندِ تو بُن بَست به عشقی که هنوز زِندست حواست نیست ،حواسم هست منم ، اونکه نفهمیده چرا ، با گریه همخونست به این خونه که پر قصّست حواست نیست ،حواسم هست عجیب و گنگِ دنیامون با اینکه ، همه چی سادست داری دورتر میشی از من حواست نیــست ، حواسم هست دیگه ردّی از آغوشم رو گل های لباسِت نیست به این ، پژمردگی ها هم حواسم هست /حواست نیست چی کار کردی با احساسِت که هم اسمم ، شناست نیست هم اون ، احساسِ دوست داشتن حواسم هست ، حواست نیست رسوندمِت به احساسم حضورِت راه آخر بود! من اما بی خبر بودم توو دستای تو خَنجر بود تن من زخمی شد از عشق یه یادگاریِ پُردرد به یادِ اون که یک روزی منو پابند و عاشق کرد… ولی خوشحالم از این عشق با اینکه سرد و پیرم کرد یه احساسی به من داد که از هر احساسی سیرم کرد! …