دارى دكمه هاى پيرهنِ تو اشتباه مى بندى پشت سر هم هيچى رو يادت نيس… حتى منو نميذارى كه بهت نزديك شم من دارم ميميرم از ديدن تو با اين حال خراب نميذارى دستاتو بگيرم اين براى من ميشه عذاب… همه چيز من برات غريبه است حتى اسم خودتم يادت نيس نميدونم بايد چى بگمو مى مونم با غم و چشماى خيس… نميذارى دستاتو بگيرمو منو با دست خودت پس ميزنى ميميرم وقتى مى بينم حالتو وقتى تو با منو دنيا دشمنى… من خيلى دلتنگم براى اون روزا براى لبخندت براى اون رويا زمانُ بر گردون به روزاى بى غم به وقتى دستامون گره ميخورد تو هم…