شدم یه کهنه نردبون، توو دستای هر عابری
قاصدک گفت که باهاتم، گفتم تو هم مسافری
جای پای هر آدمی، خراشه روی بدنم
هر بار یکی بالا میره، میگم الآنه بشکنم
یه جور ازم رد میشن، که تصویرش پاک نمیشه
تا دردم آروم میگیره، یه درد تازه شروع میشه
من دیگه خسته شدم، همه راها به روم بسته شدن
واسه اون که پایینه، راهی به پشت بوم شدم
من یه خسته دلم، از عالم و آدم شکسته دلم
یه تیکه چوب شکسته شدم
با وصله پینه حل نمیشه مشکلم
سکوی پرتابِ خیلیا شدم رفت
مردم و زنده شدم، توو بارون و برف
آخرش نوش که رسید، منو انداخت یه طرف
تو رو خدا هر چی میشنوی، بین خودمون بمونه
من سال ها تکیه گاه گنجشکای خونه
چه دردا کشیدم، به خدا که یادم میمونه
من دیگه خسته شدم، همه راها به روم بسته شدن
واسه اون که پایینه، راهی به پشت بوم شدم
من یه خسته دلم، از عالم و آدم شکسته دلم
یه تیکه چوب شکسته شدم
با وصله پینه حل نمیشه مشکلم