غزل پوش تن پس کوچه ها در غربت آواز بخوان از التهاب خاک برای آخرین آغاز نمی آیی و شهر من بدون عشق تاریک است بگو تا کی بگو تا کی بگویم عشق نزدیک است؟ میان شهر بی باور من سرگشته را دریاب که من بیدار بیدارم نه با افسانه ای در خواب در این شبهای تاریخی تو پنهانی و تابیدی حقیقت را نمایان کن که تو پایان تردیدی غزل پوش تن پس کوچه ها در غربت آواز بخوان از التهاب خاک برای آخرین آغاز نمی آیی و شهر من بدون عشق تاریک است بگو تا کی بگو تا کی بگویم عشق نزدیک است؟ عشق نزدیک است