دل حواسپرتته، دیوونه چشام محوته دوس دارم هرچی رو که منو بهت ربط بده یه برق خاصی انگار از سیاهیِ چشمات میاد دیوونه کنندست، منم دیوونه ی این بازیات شدم ای وای باز یه دیوونه که آدم نیست نگات تا بهم افتاد، بقیشو یادم نیست! من نفهمیدم چیشد، یهو برق نگات بُردم چشمام تو چشات افتاد، اصن یهدفعه جاخوردم چطور این همه دل بستم به اون نگاه مرموزت؟ احساسم از این شوقی که تو نگامه ملموسه نفهمیدم چیشد، یهو برق نگات بُردم چشمام تو چشات افتاد، یهدفعه جا خوردم! چطور این همه دل بستم به اون نگاه مرموزت؟ احساسم از این شوقی که تو نگامه ملموسه اولین تصویرِ جلو چشمام هرجا بِرَمی یه دلیلِ محکم و انگیزه ی هر کارِ منی تسکینِ بدحالیام توی هر حالتی با تو تا تهِ دنیا میام، توی هر حالتی، به همین راحتی! من نفهمیدم چیشد، یهو برق نگات بُردم چشمام تو چشات افتاد، اصن یهدفعه جاخوردم چطور این همه دل بستم به اون نگاه مرموزت؟ احساسم از این شوقی که تو نگامه ملموسه من نفهمیدم چیشد، یهو برق نگات بُردم چشمام تو چشات افتاد، اصن یهدفعه جاخوردم چطور این همه دل بستم به اون نگاه مرموزت؟ احساسم از این شوقی که تو نگامه ملموسه