متن کامل ترانه مازندرانی «تنهایی» از بهنام حسنزاده:
امشو بزو مه پِیک ره، ته فاز بیته مه سر
یاد بیارد مه روزهایی که دَیی مه ور
یاد بیارد مه روزهایی که دَیی مه ور
امشو بزو مه پِیک ره، مه دل هوایی بَوه
تازه تی جای خالی یار مه ره حالی بَوه
تازه تی جای خالی یار مه ره حالی بَوه
[کورس] نَفِقِ بیحال و غمگینم، مه دلِ غم سنگینه
بشکسته مه پر و بال، خار نَوونه مه این حال
بشکسته مه پر و بال، خار نَوونه مه این حال
خدا ره گیرمه گوا، هدایتی کار سزا
بشکنی ته مه دله، مه دل درده پریا
بشکنی ته مه دله، مه دل درده پریا
فکر من ره نکردی که بی تو بومه تنها
این کهنه دل درد ره چتی هاکنم دوا
این کهنه دل درد ره چتی هاکنم دوا
[کورس] نَفِقِ بیحال و غمگینم، مه دلِ غم سنگینه
بشکسته مه پر و بال، خار نَوونه مه این حال
بشکسته مه پر و بال، خار نَوونه مه این حال