ببین من به چه روزایی رسیدم که درکش مثل کوه سنگین و سخته به عشقی که یه عمره توو سَرم بود ولی هر بار خیال کردم که رفته هوای ابری بی بارونه گاهی همیشه پشتِ هر دوری یه درده تو تنها حسِ خوبی تووی ذهنم که تا امروز فراموشت نکرده همون جایی که دستامو گرفتی بهم ثابت شد این رویا خیال نیست تو رو تقدیر به من داد تا بفهمم دیگه هیچی توو این دنیا محال نیست داره بارون میباره باورم نیست کسی که روبرومه آرزومه برایِ من تا وقتی زنده باشم همین تصویرِ رویایی تمومه، تمومه، تمومه هوای ابری بی بارونه گاهی همیشه پشتِ هر دوری یه درده تو تنها حسِ خوبی تووی ذهنم که تا امروز فراموشت نکرده