خلسه خلعِ سلاح قوی اما بیحس شلوغ اما بیکِس قطعِ جِناح فکرِ توئَم هرجا بِرَم من اتفاقاً عاشِقَم اما تو نه دائماً دنبالِ اینم با چه تَرفندی تو رو همراه کنم مِثلِت ندیدم کاملاً حسِّت شبیه من وصلهی جونِ منی آرومه قلبم با تو انگار تو عزیزم ، خلسهی روحِ منی من ازَت چیزی نمیخوام تو فقط ، بِشو مثلِ قدیم همین آها بذا که قطعِ تو باشم تو بِکِش دو شاخَمو از این زمین من ازت چیزی نمیخوام ، فقط آتو دستِ کسی ندیم ما که خُب واسه بودَنِت رو ، به هر کَس و ناکِسی زدیم من ، حتی برگردم عَقَبَم ، بازم تورو میخوام توئَم ، یه لبخند بزن اَقَلاً من ، اگه برگردم عَقَبَم ، بازم تورو میخوام توئَم ، یه لبخند بزن اَقَلاً خلسه خلقِ صدا قتلِگاهی پُر از آرامش برای تولدِ نور در عمقِ تاریکی بگو از شهرِ خیالِت ، به کجا باید سفر کرد واسه اون شمعِ نگاهِت ، شکلِ ماهِت ، به خدا باید خطر کرد بگو از دامِ هَوات ، داغِ لَبات ، خُب به کی میشه پناه بُرد بگو چجوری به جُز تو همه دنیا ، همه چی یِهو برام مُرد من پُر از آرامِشم با تو پُر از آرامشی ، واسَم چِشای تو بدونِ حتی هیچ آرایشی ، نازَن فکرِ توئَم هرجا بِرَم من اتفاقاً عاشِقَم اما تو نه دائماً دنبالِ اینم با چه تَرفندی تو رو همراه کنم مِثلِت ندیدم کاملاً حسِّت شبیه من وصلهی جونِ منی آرومه قلبم با تو انگار تو عزیزم خلسهی ، روحِ منی خلسه تنها یک روزَنه نیست یک آغاز است ، یک پایان ، یک مسیر خلسه تنها آزادی نیست گاهی حتی در نگاهِ یک اسیر ساده نی ، میدونم ، همه جا ساده باشی ، ولی من قدرِ این ، سادِگیتو میدونم ساده نی میدونم ، معمولاً ساکِتی ولی از چِشات این ساکتیو میخونم ساده نی میفهمم ، همه جا دور بمونی و تنها حل کنی جدول آره عزیزم ساده نی میفهمم ، ولی خُب آدما ، بد سیاه و بی رَحمن قشنگ ده پله بالایی از هر قِشری و انسانی عجب خوشمزَس اون لب هات عجب عشقی به من دادی اَصَن وضعیِ این اوضاع عجب مَستی شدم با تو ازَت بدجوری ممنونم ، پُرِ هَستی شدم با تو من پُر از معجزهام با تو پُر از معجزهای واسم همه چیزمو میسازم دوباره ، تو اگه فُرجه بدی بازم من ، حتی برگردم عَقَبَم ، بازم تورو میخوام توئَم ، یه لبخند بزن اَقَلاً من ، حتی برگردم عَقَبَم ، بازم تورو میخوام توئَم ، یه لبخند بزن اَقَلاً گاهی یک لبخند ، سرآغازِ یک زندگیست ، هه و گاهی یک زندگی هرچند تصادفی ، سرآغازِ عشق بده دستاتو به من تا ، بسازیم دنیارو با عشق تو قدیمارو ولِش کُن ، پایِ من کُلِّ گناهِش بده ترسُ به سیاهی ، بده قدرت تو به نورِت پایِ هَمَرو بِبُر تا ، قدمِ من کُنه خوبت دور نشو از جلو چشمَم ، تو شدی ضربه و عشقم ما ، دوتا مالِ پروازیم ، دِ بزَن قفسُ بِشکَن دِ بزن هردوی مارو ، بپَرون از رو قفسِ تَن نفسِ شهرُ بِبُر تا ، بُکنه زندَت نفسِ من فکرِ توئَم هرجا بِرَم من اتفاقاً عاشِقَم اما تو نه دائماً دنبالِ اینم با چه تَرفندی تو رو همراه کنم مِثلِت ندیدم کاملاً حسِّت شبیه من وصلهی جونِ منی آرومه قلبم با تو انگار تو عزیزم ، خلسهی روحِ منی از بُلندای نگاهِ تو سبُک بال شدم گاهی یک جنگ برای ماندن محترمتر از یک صلح است برای رفتن گاهی جدایی درمان نیست ، گذشت درمان است صبر مُسالِمت