من تمومِ عمرمو به پات دادم؛ واست غرورمو به باد دادم! دیگه چی کار نکرده، قلبِ سادم؟ بهم بگو… تو منو این جوری از دست میدی حالا که حال و روزِ منو دیدی؛ چرا هنوزم توو تردیدی؟ بهم بگو… عشق؛ همون که توو نگات بود و دیگه نیست… گریه ی بارون رو گونه های خیس… دلیل این همه سکوتوُ، بنویس نرو بمون… نرو نرو… یه عالمه حرف دارم و بیین چقد خنده داره حالمو! هنوز به بودنت؛ امیدوارم و اینو بدون دنیا همش این جوری نمی مونه هیچ کسی این جوری نمی تونه؛ بشکنه دلیو رد بشه… شایدم مثلِ تو کمه؛ ولی تو همونی که می تونی نری می تونی نذاری، بد بشه… نه… نگو از اینجا دیگه راهمون جداست… نگو تقدیرم اینه؛ که خدا نخواست… خدا که خواست!