Wayne Morris

بِرٹ دیویون موریس (بِه ۱۷ فوریه ۱۹۱۴ – ۱۴ سپتامبر ۱۹۵۹) در لوس آنجلس متولد شد. او بازیگر سینما و تلویزیون و همچنین یک جنگنده جنگ جهانی دوم بود. او در فیلم های بسیاری ظاهر شد، از جمله مسیرهای榮ور (۱۹۵۷)، بوش واکرز (۱۹۵۲) و نقش اصلی کید گالا هد در سال ۱۹۳۷. در حالی که فیلمبرداری در پرواز ملکه ها (۱۹۴۰) بود، موریس به پرواز علاقه‌مند شد و یک خلبان شد. با جنگ در باد، او به نیروی دریایی پیوست و در سال ۱۹۴۲ به عنوان خلبان دریایی در آمد. او از حرفه سینمایی خود برای مدت جنگ دست کشید. موریس با هفت هواپیمای ژاپنی سقوط کرد و به سقوط پنج کشتی کمک کرد. او چهار نشان پرواز افتخار و دو نشان هوایی دریافت کرد. موریس از نظر نیروی دریایی به اندازه کافی بزرگ بود تا خلبانان جنگنده شود. پس از چند بار رد شدن از خلبانان جنگنده، او به برادر زن خود، کدر دیوید مککمبل، تقاضا کرد که به او فرصت خلبانی جنگنده بدهد. کدر مککمبل گفت "به من نامه بده." او با VF-15، معروف به "مککمبل قهرمانان"، پرواز کرد. او با پاتریسیا اورورک، شناگر المپیک، ازدواج کرد و خواهر بازیگر فیلم های B، پگی استیوورت بود. پس از جنگ، موریس به سینما بازگشت، اما چهار سال تقریباً غیبتش به او ستاره شدن را از دست داد. او در فیلم های بسیاری بازی کرد، اما اکثراً فیلم ها در کیفیت سقوط کردند. او به صورت کلی از ظاهر پسرانه ای خود، اما از خلق و خوی خود، دست کشید. موریس در دهه پنجاه بیشتر در فیلم های با بودجه کم ظاهر شد. او در سال ۱۹۵۷، یک حرکت غیرمعمول در کارنامه خود انجام داد و در نمایش برادوی خود ظاهر شد. او در نقش یک قهرمان بوکس زخمی در نمایش ویلیام سرایان، کاوشگران غار