Marcia Gay Harden

مارسیا گای هاردن (زاده ۱۴ اوت ۱۹۵۹) یک بازیگر آمریکایی سینما و تئاتر است. او برندهٔ جوایز متعددی از جمله جایزه اسکار و جایزه تونی است، در کنار نامزدی برای جایزه منتقدان فیلم و سه نامزدی جایزه امی ساعات پربیننده. او کار بازیگری خود را با بازی در برنامه‌های تلویزیونی در دهه ۱۹۸۰ آغاز کرد. در سال ۱۹۸۶، او در نقش اول فیلم خود ظاهر شد، اما اولین نقش مهم او در سال ۱۹۹۰ در فیلم کروزینگ میلر به کارگردانی برادران کوئن بود. نقش‌های بعدی او در فیلم‌های کلوپ اولین زن‌ها (۱۹۹۶)، فلبر (۱۹۹۷) و فضانوردان فضایی (۲۰۰۰) بود. او جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل زن را برای نقش لی کراسنر در فیلم پولاک (۲۰۰۰) دریافت کرد. او در نقش مکمل در فیلم لبخند مونا (۲۰۰۳) ظاهر شد. او نامزد دوم خود را برای بازی در نقش سلیست بویر در فیلم درام مایستیک ریور (۲۰۰۳) دریافت کرد. او در چند فیلم ۲۰۰۷ ظاهر شد، از جمله فیلم ویلد به کارگردانی سیان پن و فیلم مه درام فرانک دارابونت، بر اساس رمان استیون کینگ. همچنین در سال ۲۰۰۷، او در کنار کیوان بیکون در فیلم ریلز اند تای‌ها به کارگردانی الیسون ایستوود ظاهر شد. هاردن در فیلم خانه (۲۰۰۸) نقش زنی را بازی کرد که ماموگرافی انجام داده است. (نقش او در فیلم ریلز اند تای‌ها نیز ماموگرافی انجام داده بود.) یک صحنه به او اجازه داد که سینه‌های خود را برهنه کند، با سینه‌ای که از بین رفته بود با استفاده از تصویرگرافی کامپیوتری. در فیلم خانه، همسران او شامل دخترش، یولالا شیل بودند. در سال ۲۰۰۹، او سال بسیار مشغولی داشت. او به عنوان یک بازیگر ثابت در سریال داماژس از شبکه ای‌اف‌اکس ظاهر شد، در نقش یک وکیل شرور شرکت مقابل گلن کلوز و ویلیام هارت. او در فیلم‌های وایپ ایت