Jessica Tandy

جسیکا تندی (۷ ژوئن ۱۹۰۹ – ۱۱ سپتامبر ۱۹۹۴) یک بازیگر انگلیسی-آمریکایی صحنه و سینما بود. او برای نخستین بار در سال ۱۹۲۶ در سن ۱۶ سالگی در صحنه لندن ظاهر شد و در میان دیگران، کاترین مقابل هنری پنجم لارنس الیویه و کوردیلیا مقابل شاه لیر جان گیلگود بازی کرد. او همچنین در فیلم‌های بریتانیا کار کرد. پس از پایان ازدواج با جک هاوکینز، او به نیویورک نقل مکان کرد و در آنجا با بازیگر کانادایی هوم کرنون ملاقات کرد. او دومین همسرش شد و در صحنه و صفحه به عنوان همکار متداول بود. او در سال ۱۹۴۸ برای بازی در نقش بلانچ دوبیس در نمایش برادوی اصلی خیابان نامدار (A Streetcar Named Desire) جایزه تونی را دریافت کرد و با کاترین کورل (برای آنتونی و کلودیا) و جودیت اندرسون (برای نقش مدیا) به اشتراک گذاشت. در سه دهه بعد، کار او به طور پراکنده ادامه یافت و شامل نقش مهمی در فیلم آلفرد هیچکاک، پرندگان (The Birds) در سال ۱۹۶۳ و جایزه تونی برای بازی در بازی دو شخصیت در بازی (The Gin Game) در سال ۱۹۷۷ بود که در آن او با همسرش، کرنون بازی می کرد. او و کرنون از اعضای اصلی تئاتر گوتیه بودند. در اواسط دهه ۱۹۸۰، او از یک تجدید حیات در حرفه برخوردار شد. او در نمایش برادوی (Foxfire) در سال ۱۹۸۳ و Adaptation تلویزیونی آن چهار سال بعد، در مقابل هوم کرنون ظاهر شد و برای نقش آنی نیشینز جایزه تونی و جایزه امی را برای بازی در آن دریافت کرد. در این سال‌ها، او در فیلم‌های Cocoon (۱۹۸۵) که با کرنون بود ظاهر شد. او به عنوان بازیگر قدیمی‌ترین بازیگر که جایزه اسکار بهترین بازیگر زن را برای نقش در راننده مایسی دیزی (Driving Miss Daisy) در سال ۱۹۸۹ دریافت کرد. برای این نقش او همچنین جایزه BAFTA و جایزه گلدن گلوب را دریافت کرد و برای نقش در