بازیگر
Claude Rains
کلود رینز بازیگر انگلیسی صحنه و سینما بود که 47 سال عمر حرفه‌ای داشت. او برای بسیاری از نقش‌های خود در فیلم‌های هالیوود شناخته شده بود، از جمله نقش اصلی در مردی نامرئی (1933)، سناتور فاسد در آقای اسمیت می‌رود به واشنگتن (1939)، و شاید پر폼نس‌ترین نقشش، کاپیتان رنو در کازابلانکا (1942). رینز در 10 نوامبر 1889 در کامبرول، لندن متولد شد. او با "یک لهجه بسیار جدی و یک اختلال زبان" بزرگ شد. پدر او، فریدرک رینز، بازیگر صحنه بریتانیایی بود و رینز در سن 11 سالگی در نمایش "نل از قدیمی دروری" به صحنه آمد. تجربه‌های بازیگری او توسط هربرت بیربوم تری، بنیانگذار آکادمی هنرهای دراماتیک، شناخته شد. تری برای دروس لهجه رینز پرداخت تا بتواند به عنوان بازیگر موفق شود. بعداً، رینز در این مؤسسه تدریس کرد و جان گیگود و لارنس الیویه را از جمله دیگران به تدریس درآورد. رینز در جنگ جهانی اول در لشگر اسکاتلندی لندن خدمت کرد، همراه با بازیگران بیزیل راتبون، رونالد کلمن و هربرت مارشال. رینز در یک حمله گاز که او را تا آخر عمر یک چشم را از بین برد، شرکت کرد. اما جنگ به پیشرفت اجتماعی او کمک کرد و او در پایان جنگ از رتبه سرباز به رتبه کاپیتان رسید. رینز در صحنه لندن شروع به کار کرد و در نقش اصلی نمایش "اولیسس اس. گرانت" جان دریکواتر موفق شد و در اواخر دهه 1920 به بروادوی رفت و در نقش‌های اصلی در نمایش‌های "آپل کارت" شاو و در دراماتیزیشن "نیمف مستمر" و "درباره زمین خوب" پِرل ایس. بک، به عنوان کشاورز چینی، بازی کرد. رینز به بازیگری در فیلم‌ها نسبتاً دیر رسید و اولین تست فیلمی او
