Al Pacino

آلفردو جیمز پاسیو (متولد 25 آوریل 1940) بازیگر و فیلمساز آمریکایی است. در طول پنجاه سال فعالیت هنری خود، او جوایز و نامزدی‌های متعددی دریافت کرده است، از جمله جایزه اسکار، دو جایزه تونی و دو جایزه امی. او یکی از چند بازیگر است که سه‌گانه بازیگری را دریافت کرده است. او همچنین با دریافت جایزه افتخار زندگی از انجمن فیلم آمریکا، جایزه سیلوربال از انجمن بازیگران فیلم و مدال ملی هنر، مورد تقدیر قرار گرفته است. پاسیو بازیگر نقش‌آفرینی و فارغ‌التحصیل سابق استودیو هنری و استودیو بازیگران، جایی که توسط چارلی لافتن و لی استراسبرگ آموزش داده شد، اولین فیلم خود را در سن 29 سالگی با نقش ثانویه در "من، ناتالی" (1969) به نمایش گذاشت. او برای اولین بار در نقش اصلی یک معتاد به هروئین در "پانیک در پارک نیدل" (1971) مورد توجه قرار گرفت. با نقش اصلی مایکل کورلئونه در فیلم "خانواده خدا" (1972) ساخته فرانسیس فورد کاپولا، او اولین نامزدی خود را برای اسکار دریافت کرد و در فیلم‌های "خانواده خدا 2" (1974) و "خانواده خدا 3" (1990) این نقش را تکرار کرد. پاسخ‌گویی او از مایکل کورلئونه به عنوان یکی از بهترین نقش‌های تاریخ سینما شناخته شده است. پاسیو برای بازی در "سریپکو" (1973)، "خانواده خدا 2"، "روز بعد از ظهر" (1975) و "...و عدالت برای همه" (1979) نامزد دریافت جایزه اسکار بهترین بازیگر مرد شد و در نهایت برای بازی در نقش یک سرباز نظامی نابینا در "بوته عطر" (1992) آن را دریافت کرد. برای بازی در "خانواده خدا"، "دیک تریسی" (1990)، "گلنری گلنروس" (1992) و "آیرلندی" (2019)، او نامزدی‌های اسکار بهترین بازیگر مکمل مرد را دریافت کرد. در میان